یعنی جز من کس دیگه ای هم گریه کرده ؟!

یعنی جز من کس دیگه ای هم گریه کرده ؟!

دیشب با این فکر که با شروع ماه محرم آخرین روزهای اکران شهر موشهاست ، خجالت را کنار گذاشتیم و بدون اینکه به رویمان بیاوریم که بچه ای همراهمان نیست ، دست هم را گرفتیم و رفتیم برای تجدید خاطره . روی صندلی نشستم و تا فیلم شروع شود با هیجان مشغول خوردن پاپ کورن شدم . انگار همان دختر 8 ساله ای بودم که با پدرم آمده ام تا فیلم راببینم . فیلم شروع شد و من بدون اینکه بدانم چرا از هیجان لرزیدم . موش ها شروع کردند به خواندن " ک مثل کپل ... صحرا شد پر زگل ... " و من موش ها را یکی یکی شناختم . کپل ، نارنجی ، ... . و انگار که بعد از سی سال دوستی را ببینی که گرد سفید پیری روی سرش نشسته باشد شروع کردم به گریه و اشک بود و اشک و یک دنیا دلتنگی . فیلم که تمام شد بچه ها را شمردم . فقط 5 تا بودند و کوچکتر از آنکه بدانند چه می بینند . خانم برومند خوب می دانستید چه بسازید و شک ندارم که برای ما ساخته بودیدش . ممنون.

+ نوشته شده در یکشنبه ۴ آبان ۱۳۹۳ساعت 14:23 توسط مرجان |